PŁYTY DROGOWE typu MON
PŁYTY DROGOWE typu MON

PŁYTY DROGOWE typu MON PŁYTY DROGOWE typu MON

Żelbetowa płyta drogowa pełna (typu MON) jest elementem wykorzystywanym przy budowie dróg tymczasowych o wzmożonym ruchu samochodowym oraz do budowy nawierzchni placów składowych.

Prefabrykowana płyta drogowa posiada kształt prostokątny, ze zbieżnością ścianek bocznych (wynikającą ze względów technologicznych) ku górze wynoszącą 4 mm. Produkowana jest w dwóch wariantach wysokości i dwóch wariantach szerokości (dla każdej grubości). Na dłuższych ściankach bocznych płyta posiada odpowiednie wnęki zaopatrzone w uchwyty montażowe. Prefabrykaty wykonane są z betonu klasy C40/45 zbrojonego stalą 34GS.

Asortyment:

Element Długość
L
Szerokość
B
Wysokość
H
Waga
PD 300x100x15 300 cm 100 cm 15 cm 1125 kg
PD 300x150x15 300 cm 150 cm 15 cm 1688 kg
PD 300x100x18 300 cm 100 cm 18 cm 1350 kg
PD 300x150x18 300 cm 150 cm 18 cm 2025 kg

Składowanie i transport:

• Płyty należy składować na równym i utwardzonym podłożu - na dwóch drewnianych podkładach o przekroju 8 x 8 cm.

• Płyty układa się w pozycji wbudowania - w stosach o wysokości do 1,8 m - oddzielając poszczególne płyty dwoma drewnianymi przekładkami o przekroju 8 x 8 cm. Długość przekładek nie może być mniejsza niż szerokość płyt w sztaplu.

• Należy unikać składowania zdemontowanych płyt drogowych - zdemontowane płyty powinny być przełożone bezpośrednio na nowe miejsce lub załadowane na środki transportu i przewiezione na miejsce ponownego użycia.

• W jednym stosie mogą być układane tylko płyty o tych samych wymiarach.

• Przewozu płyt dokonuje się otwartymi środkami transportu. Płyty na środkach transportu układa się w sposób analogiczny jak przy składowaniu. Zmienia się jedynie wysokość sztapla, która przy transporcie nie powinna być większa niż 1 m.

Wykonanie nawierzchni z płyt drogowych:

A. Przygotowanie podłoża gruntowego

• Na trasie drogi należy usunąć grunt humusowy.

• Teren pod drogą należy wyrównać zgodnie z założoną niweletą z jednoczesnym usunięciem kamieni, korzeni, etc.

• W przypadku występowania gruntów przepuszczalnych, niewysadzinowych (żwiry, piaski średnioziarniste i grubozioarniste) nie jest wymagana podsypka piaskowa. Takie podłoże należy tylko wyprofilować w kierunku poprzecznym i podłużnym oraz maksymalnie zagęścić i już nadaje się do układania nawierzchni z płyt drogowych.

• W przypadku występowania gruntów nieprzepuszczalnych lub wysadzinowych (pyły, gliny, lessy, gliny piaszczyste) dodatkowo, w uformowanym korycie drogowym, należy ułożyć i dobrze zagęścić 10-20 cm warstwę gruboziarnistego piasku.

• W przypadku występowania gruntów o małej nośności (np. torfy), należy je zastabilizować lub wymienić.

• We wszystkich przypadkach należy zapewnić dobre odwodnienie trasy drogi.

B. Układanie płyt

• Układanie nawierzchni z płyt drogowych najlepiej jest przeprowadzić bezpośrednio z samochodu (montaż "z kół"), przy pomocy żurawi samochodowych lub samojezdnych, wyposażonych w zawiesie czterohakowe mocowane do uchwytów montażowych osadzonych w płytach.

• Płyty należy układać w taki sposób, aby przylegały do podłoża całą swoją powierzchnią.

• Szczeliny powstałe między sąsiednimi płytami należy wypełnić piaskiem. Szerokość tych spoin oraz różnica poziomów sąsiadujących krawędzi płyt nie może być większa niż 10 mm.

C. Konserwacja nawierzchni

• niedopuszczanie do przekraczania maksymalnych dopuszczalnych obciążeń płyt drogowych;

• usuwanie zanieczyszeń;

• oczyszczanie rowów odwadniających;

• wymiana zniszczonych lub uszkodzonych płyt;

• bieżąca naprawa zapadniętych odcinków drogi (poprzez zdjęcie płyt, uzupełnienie i zagęszczenie podłoża i ponowne ułożenie płyt);

Należy pamiętać, że trwałość drogi z prefabrykowanych płyt drogowych, jak również procent odzyskiwania prefabrykatów uzależnione są w znacznej mierze od właściwego przygotowania podłoża gruntowego oraz od właściwej i systematycznej konserwacji nawierzchni.