Historia

"Fabryka wyrobów Cementowych" w Bydgoszczy oddział, który swoim zasięgiem działania obejmował Prowincję Poznańską, Prusy Zachodnie, Pomorze i Górny Śląsk.

Bydgoski oddział uruchomił w Białych Błotach fabrykę, która zajmowała się produkcją wyrobów cementowych (głównie do instalacji kanalizacyjnych), a także wykonawstwem robót betonowych i podziemnych, takich jak: instalacje kanalizacyjne, wodociągowe, oczyszczalnie ścieków, budowa mostów i przepustów z betonu zagęszczonego i zbrojonego.

Fabryka w Białych Błotach zajmowała obszar o powierzchni 170 mórg, a w okresie najbardziej intensywnych prac osiągało poziom 1800 ludzi.

Oddział bydgoski wykonał instalacje kanalizacyjne m.in. w Bydgoszczy, Stargardzie Szczecińskim, Grudziądzu, Nakle n. Notecią, Bytomiu, Elblągu, dostarczał także rury do wykonania instalacji kanalizacyjnych wielu miast i gmin. Dynamicznie rozwijał wykonawstwo mostów i przepustów. Najdłuższy z nich miał 250 m długości i został wybudowany na rzece Warcie.
Po odzyskaniu suwerennego bytu i powrocie Bydgoszczy do Polski, w 1920 roku fabrykę w Białych Błotach przejęło Towarzystwo Robót Inżynieryjnych S.A. w Poznani, które zawiadywało nią do końca 1951 roku, kiedy to została znacjonalizowana. W okresie międzywojennym w Fabryce Wyrobów Betonowych "TRI" w Białych Błotach produkowano rury betonowe i żelbetowe, asfalt ziemny, a także inne wyroby betonowe.

W czasie II wojny światowej zakład nie został zlikwidowany: utrzymano profil produkcji, zmienił się jedynie właściciel.

Brak szczegółowych danych dotyczących okresu 1920-1945, bowiem w trakcie pożaru Archiwum w Poznaniu w 1945 roku spłonęły dokumenty, w których się one znajdowały.

Wkrótce po zakończeniu działań wojennych ponownie uruchomiono produkcję, której profil nie uległ zmianie przez następnych dziesięć lat.

Asortyment gotowych wyrobów przedstawiał się następująco:

• dachówka felcówka biała (do 1949 r.)
• przykrywy studzienne
• krawężniki drogowe
• obrzeża trawnikowe
• kolanka ściekowe (do 1959 r.)
• rury ubijane z kielichem fi 100 - 1000 mm betonowe
• płyty parkanowe
• słupki ogrodzeniowe
• stropy DMS (belki i pustaki)
• płyty chodnikowe 50 x 50 x 5 cm betonowe (w latach 1949-1953)
• pustaki Alfa (w latach 1950 -1952)
• rury owalne fi 1200 i fi 1800 żelbetowe (od 1952 r.)
• rury betonowe fi 400-1800 (od 1952 r.)
• rury żelbetowe fi 400-1800 (od 1952 r.)
• zwężki studzienne (od 1949 r.)
• trylinka (od 1954 r.)

W latach 1954-1956 przeprowadzono modernizację przedsiębiorstwa, w wyniku której rozpoczęto produkcję elementów na potrzeby budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego.

W latach 1956-1974 produkowano głównie:
Dla systemu budownictwa mieszkaniowego "lary":

• Płyty ścienne
• Płyty stropowe
• Płyty dachowe
• Biegi schodowe
• Spoczniki
• Gzymsy
• Płyty stropowe "Żerańskie"
• Płyty dachowe panwiowe
• Rury owalne
• Rury betonowe
• Słupy i pale

Z prefabrykatów wykonanych w Białych Błotach wybudowano bydgoskie osiedla: Błonie, Jary II, Kapuściska II, Wyżyny B2, część Szwederowa.

Rok 1970 był dla przedsiębiorstwa przełomowym. W jeden organizm gospodarczy połączono Bydgoskie Zakłady Betoniarskie i Żelbetowe w Białych Błotach, Chojnickie Zakłady Produkcji Betonów i Rypińskie Zakłady Produkcji Betonów. Siedzibę dyrekcji wyznaczono w Białych Błotach, Karsinie, Czersku, Chojnicach, Tucholi, Kamieniu Krajeńskim, Więcborku, Osieku n. Notecią, Rusinowie, Golubiu Dobrzyniu, Skępem (dwa zakłady), Włocławku, Lubieniu Kujawskim i Wąbrzeźnie.

Zakłady terenowe produkowały wtedy głównie trylinkę, krawężniki, pustaki "Alfa", płyty drogowe, płyty suprema i nakrywy kablowe. W Karsinie produkowano także rury i kręgi betonowe.

Po przeprowadzonej restrukturyzacji (wg stanu na dzień 1 stycznia 1971 r.) w skład przedsiębiorstwa wchodziły zakłady terenowe w Białych Błotach, Karsinie, Rusinowie, Golubiu Dobrzyniu, Skępem, Koronowie, oraz Zarząd z siedzibą w Białych Błotach.

W listopadzie 1974 roku rozpoczęto kolejną modernizację i rozbudowę Zakładu Białe Błota. Zainstalowano nowoczesne agregaty do produkcji rur Wipro, a także uruchomiono produkcje płyt sprężonych Spiroll.

Reorganizację, jakie przeprowadzono w połowie lat 70., doprowadziły do odłączenia oddziałów terenowych z Koronowa i Golubia Dobrzynia, a przekształcenia późniejsze, związane z wprowadzeniem do polskiej gospodarki reguł wolnego rynku, spowodowały sprzedanie zakładu w Rusinowie, oddanie gminie zakładu w Skępem oraz wstrzymanie produkcji betonowych i żelbetowych w Karsinie.

Od stycznia 1979 roku, na mocy decyzji Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych firma przyjęła nazwę, którą nosi do dziś rozwijając ja o zapis sygnalizujący jej nowa formułę. Spółka Akcyjną został PREFABET na początku 1996 roku.

Od 2000 roku pakiet większościowy akcji stanowi własność rodziny Kaczmarek, co umożliwiło firmie Prefabet wejście w skład "GRUPY KACZMAREK" Grupa jest wiodącym producentem materiałów budowlanych, której marka odczytywana jest przez odbiorców pozytywnie.